عالمان رباني و صاحبدلان اهل راز، آنان که با مهدي آل محمد(عجل الله تعالي فرجه الشريف) پيوندي و عقله اي ديرينه دارند، و در ندبه ها و ناله هاي شبانه شان، همواره فرج حضرتش را از درگاه دوست تمنا مي کنند، مدام نفس خود را کشيک مي کشند که مبادا کاري از ايشان سر زند که مطلوب و محبوب آن دلدار بي مثال نباشد. از اين رو هم خود را مي‌پايند و هم ديگران را نسبت به مراقبت بر اين دقيقه سفارش مي کنند.

فقيه فقيد، و عارف داناي راز، حضرت آيت الله العظمي بهجت که به تعبير مقام معظم رهبري، سرچشمه پايان ناپذير فيوضات معنوي بودند، يکي از اين نمونه هاست.

آنچه مي خوانيد سفارش هايي است از اين عارف سفر کرده به منتظران ظهور حضرت آفتاب.

به فکر حضرت مهدي عليه السلام نيستيم!

صرف پيدا کردن و ديدن حضرت مهدي عجل اللّه تعالي فرجه الشريف مهم نيست، آقايي گفته بود: شايد شما هم به خدمت آن حضرت مشرّف شده‌ايد و خيلي‌ها مشرّف شده‌اند. اگر مشرّف شديد، به آن حضرت نگوييد که: «از خدا براي من زن، خانه، دفع فلان بيماري و يا امراض خصوصي و... بخواه»، زيرا اين‌ها چندان اهميت ندارد. هم چنين آقاي ديگري گفت: در اعتکاف مسجد کوفه آن حضرت را در خواب ديدم که به من فرمودند: «اين‌هايي که به اين جا (مسجد کوفه) آمده‌اند، از مؤمنين خوب هستند، ولي هر کس حاجتي دارد و براي برآورده شدن حاجت خود آمده است. مانند، خانه، فرزند و ... هيچ کدام براي من نيامده اند.» البته محتاج به خواب هم نيست، مطلب همين طور است و هر کدام در فکر حوايج شخصي خود هستيم، و به فکر آن حضرت که نفعش به همه برمي گردد و از اهمّ ضروريات است نيستيم!

مهم‌تر از دعا براي تعجيل فرج

مهم‌تر از دعا براي تعجيل فرج حضرت مهدي عجل اللّه تعالي فرجه الشريف، دعا براي بقاي ايمان و ثبات قدم در عقيده و عدم انکار آن حضرت تا ظهور او مي‌باشد؛ زيرا مردن، تنها قطع حياتِ دنياي چند روزه فاني است؛ اما بيرون رفتن از عقيده صحيح، موجب هلاکت ابدي از حيات جاويد آخرت و خلود در جهنّم است، لذا حضرت امير عليه السلام در ليلةُ المبيت از رسول اکرم صلّي اللّه عليه وآله مي‌پرسد: «أفي سلامة من ديني؟»، آيا دين من سالم خواهد بود؟ يعني از استقامت در دين و ثبات ايمان و عقيده تا مرز شهادت را که از خود شهادت بالاتر است، از آن حضرت سؤال مي‌کند.

اين دعا خيلي عالي است که دستور داده شده است در زمان غيبت خوانده شود، که: «يا اللّه يا رحمان يا رحيم! يا مقلب القلوب، ثبت قلبي علي دينک.»؛ اي خدا، اي رحمت گستر، اي مهربان، اي گرداننده دل‌ها، دل مرا بر دينت ثابت و استوار بدار.

با توبه از گناهان، خود را براي ظهور حضرت حجّت عجل اللّه تعالي فرجه الشريف آماده کنيم!

اگر ظهور حضرت حجّت عجل اللّه تعالي فرجه الشريف نزديک باشد، بايد هر کس خود را براي آن روز مهيا سازد، از جمله اين که از گناهان توبه کند. همين توبه باعث مي‌شود که اين همه بلاهايي که بر سر شيعه آمده است، که واقعاً بي سابقه است، و بلاهاي ديگري که تا قبل از ظهور آن حضرت مي‌آيد، از سر شيعه رفع و دفع گردد.

حضرت حجّت عجل اللّه تعالي فرجه الشريف از ما التماس دعا دارد!

همه براي برآورده شدن حاجت شخصي خود به مسجد جمکران مي‌روند، و نمي‌دانند که خود آن حضرت چه التماس دعايي از آن‌ها دارد که براي تعجيل فرج او دعا کنند! چنان که به آن آقا، شيخ ابراهيم حايري رحمة اللّه عليه در حال اعتکاف در مسجد کوفه فرموده بود: اين‌ها که به اين جا آمده‌اند، دوستان خوب ما هستند، و هر کدام حاجتي دارند: خانه، زن، فرزند، مال، اداي دين؛ ولي هيچ کس در فکر من نيست!

آري، او هزار سال است که زنداني است، لذا هر کس که براي حاجتي به مکان مقدّسي مانند مسجد جمکران مي‌رود، بايد که اعظم حاجت نزد آن واسطه فيض، يعني فرج خود آن حضرت را از خدا بخواهد.

هر دقيقه‌اي که مي‌گذرد جايگزين و عوض ندارد، از دست رفته و گذشته است و ديگر برنمي گردد. اي کاش اگر خانه و درِ خانه را نمي‌دانيم، کوچه را مي‌دانستيم!

حاج محمدعلي فشندي رحمة اللّه عليه هنگام تشرّف به محضر حضرت صاحب عجل اللّه تعالي فرجه الشريف عرض مي‌کند: مردم دعاي توسل مي‌خوانند و در انتظار شما هستند و شما را مي‌خواهند، و دوستان شما ناراحتند. حضرت مي‌فرمايد: «دوستان ما ناراحت نيستند!»

اي کاش مي‌نشستيم و درباره اين که حضرت غايب عليه السلام چه وقت ظهور مي‌کند، با هم گفت و گو مي‌کرديم، تا حداقل از منتظرين فرج باشيم. اشخاصي را مي‌خواهند که تنها براي آن حضرت باشند. کساني منتظر فرج هستند که براي خدا و در راه خدا منتظر آن حضرت باشند، نه براي برآوردن حاجات شخصي خود. چرا ما حداقل مانند نصاري که در مواقع تحير با انجيل ارتباط دارند، با آن حضرت ارتباط برقرار نمي‌کنيم؟!

ما امام زمان عجل اللّه تعالي فرجه الشريف را خانه نشين کرده‌ايم!

عِرق ايماني ما کجا و منزلت ايماني امام زمان عجل اللّه تعالي فرجه الشريف کجا؟! اگر ما در نزد او کافر به حساب نياييم! چرا دستش را بسته‌ايم و خانه نشينش کرده‌ايم و اجازه نمي‌دهيم خود را نشان دهد؟! آن آقا گفت: چرا براي تعجيل فرج دعا مي‌کنيد؟ آيا مي‌خواهيد بيايد و او را هم بکشيد؟! براي اين که مزاحم خط و مرام و ... شما خواهد بود. آنان که ساير ائمه عليهم السلام را کشتند ديوانه که نبودند، بلکه سبب آن بي ديني بود، آيا الان ديگر آن طور نيست؟!

چرا حال ما نسبت به امام زمان عجل اللّه تعالي فرجه الشريف چنين نيست که...

چنان چه در اطاقي در بسته باشيم و بدانيم که قدرت بزرگي مثل آمريکا يا شوروي پشت در ايستاده و سخنان ما عليه يا له خود را مي‌شنود و ضبط مي‌نمايد و به موقع عليه ما به اجرا مي‌گذارد، چه قدر حال ما فرق مي‌کند و مواظب سخنان خود مي‌شويم، با اين که آن‌ها را نمي‌بينيم ولي علم داريم و مي‌دانيم که پشت در هستند؟! پس چرا حال ما نسبت به امام زمان عجل اللّه تعالي فرجه الشريف چنين نيست در انجام آن چه بر له يا عليه او است؟

در فکر آن باشيم که با حضرت غايب عليه السلام رابطه داشته باشيم

يکي از امور مهم بلکه از اهم امور اين است که بدانيم چه کار کنيم تا مثل کساني از علما و متشرعه و صلحاي تابع علما باشيم که فرج شخصي و ارتباط خاص با حضرت ولي عصر عجل اللّه تعالي فرجه الشريف داشته‌اند، و محتاج نبوده اند که در امور خودشان يا غير خودشان في الجمله عدل عمومي را خواستار باشند. از قبيل نواب اربعه و علماي معاصر آن‌ها که مقامات و کراماتي داشته‌اند که ما نداريم، به طوري که نمي‌توانيم بگوييم مثل آن‌ها هستيم. بايد مجالسي تشکيل دهيم و با رفقا و اصدقا بنشينيم و مذاکره کنيم که به چه راهي مي‌شود به آن حضرت رسيد و با آن حضرت رابطه داشت؛ زيرا بلاکلام هر فيضي به ما مي‌رسد - چه خصوصي و چه عمومي و چه داخلي و يا خارجي، و چه جسماني و چه روحاني - فقط از ناحيه همان يک فيض است و توجه به همه ائمه عليهم السلام هم به او راجع مي‌شود؛ لذا شخصي به حضرت رسول اکرم صلي اللّه عليه وآله توسل نمود و حضرت رسول صلي اللّه عليه وآله او را به فلان امام و فلان امام و در آخر به امام زمان عجل اللّه تعالي فرجه الشريف حواله داد.

مداحي که حال خوبي هم دارد، به خدمت صاحب الامر عجل اللّه تعالي فرجه الشريف رسيده و آن حضرت به او فرموده است: «بعد از صلوات بر محمد وآل محمد عليهم السلام گفته شود: وعجل فرجهم»

اهميت دعا براي تعجيل فرج

مداحي که حال خوبي هم دارد، به خدمت صاحب الامر عجل اللّه تعالي فرجه الشريف رسيده و آن حضرت به او فرموده است: «بعد از صلوات بر محمد وآل محمد عليهم السلام گفته شود: وعجل فرجهم.»

البته معلوم است که دعا کردن براي فرج مطلوب است. اگر ما براي تعجيل فرج دعا نکنيم، يا در دعا کردن جدي نباشيم، يا آثار جديت در ما نباشد، به ضرر دنياي ما هم خواهد بود، چه رسد به آخرت؛ و از شروط استجابت دعا، توبه از معاصي است.

خلاصه اين که: اگر در دعا کردن براي فرج قاصر باشيم، يا در آن تساهل و تکاسل و سهل انگاري و سستي کنيم و اين مطلب را جداً نخواهيم، در حقيقت دنيا، دنيايي نخواهند داشت، چنان که مي‌بينيم کفار، آن‌ها را مال المصالحه خود و متعدد و متفرق کرده‌اند و هر کدام از آن‌ها که مخالف منافع آن‌ها است، ديگران را به جان او مي‌اندازند و خودشان کنار مي‌نشينند، و سرانجام هر طرف پيروز شد، به سود کفار خواهد بود.

منبع: افق حوزه